صدیق آذر



  • تعداد دنبال کننده (0)
  • تعداد کتاب (2)
  • اضافه شده به قفسه (0)
  • خوانده شده (0)






مگس‌ها

بی شک نام ژان پل سارتر، مکتب اگزیستانسیالیسم را به یاد بسیاری می آورد. مکتبی که بسیاری از آثار او همچون " تهوع " که وی را شایسته دریافت نوبلی کرد که او از دریافتش امتناع ورزید، آیینه تمام نمای اصول و قواعد آنند. این بار سارتر در این نمایشنامه با دستمایه قرار دادن یک روایت تاریخی از اساطیر یونان، آزادی و اختیار بشریت را که اصل اساسی مکتب اگزیستانسیالیسم است به انسانها یادآوری می کند. داستان آگاممنون، پادشاه مقتدر آرگوس و ملکه کلیتمنستر. یک درام یونانی که شاید برای خیلی ها یادآور شاهکار شکسپیر، هملت باشد. ملکه کلیتمنستر با همدستی معشوقش، اژیست، پادشاه را می کشند و فرزند ارشدش، اورست را به مامورانی می سپارند تا سربه نیستش کنند و شاهدخت الکتر، را به کنیزی در کاخ نگه می دارند. این شهر با سردمدارانی نادم و پشیمان از کردار زشت و ناپسندشان به شهر نادمین مبدل شده است. همه از کردار زشتشان شرمسارند ولی طوری وانمود می کنند که گویی این سرنوشت محتوم شهر و دیار آنهاست و خود در بروز این پیشامدها دستی نداشته اند. از این رو ژوپیتر، خداوند آسمانها، شهر را عرصه ی تاخت و تاز مگس ها (ارینی ها = الهگان پشیمانی) قرار می دهد . اژیست مملکت را با خرافه پرستی و غم و مراسم عزاداری های دسته جمعی اداره می کند و اورست پسر آگاممنون که از دست او جان سالم به در برده آمده تا آزادی انسان را به او یادآور شود و آنها را به طغیان فر خواند.



مرده‌های بی کفن و دفن

نمایشنامه مرده‌‎های بی کفن و دفن در سال ۱۹۴۱ توسط ژان‌پل سارتر فیلسوف اگزیستانسیالیست فرانسوی نوشته شد. اساس نگاه فلسفی سارتر به انسان این است که انسان را مختار می‌داند و بر این اساس به انکار هرگونه نیروی خداگونه که قدرت اختیار انسان را سلب کند می‌رسد(البته خود سارتر بر این اعتقاد دارد که وجود یا عدم وجود خدا تاثیری بر اصالت بشر ندارد)؛ زیرا که او معتقد است انسان نمی‌تواند مختار باشد و محکوم به آزادی است، که این آزادی برای او مسئولیت انتخاب می آورد. این نمایشنامه برای اولین بار در تئاتر آنتوان پاریس به‌ سرپرستی: خانم سیمون بریو (Simone Berriou) در ۸ نوامبر ۱۹۴۶ نمایش داده شده است. این کتاب دربردارنده نمایشنامه خلوتگاه نیز است.