کسی که تمام توجهش به دام داری است، او نمی تواند آدم بشود. کسی که تمام توجهش به باغ داری است، این نمی تواند یک انسان مفید واقع بشود. آنهایی که دام داری شان مفید است برای جامعه، آنها توجه به دام داری ندارند. آنهایی که دام داری شان برای حفظ جامعه است، آنها همان کوخ نشینانند. و آنهایی که باغ داری شان برای حفظ جامعه است آنها هم این طور؛ لکن وقتی خوی زمین خواری و باغ داری و کاخ نشینی در بین مردم باشد، این اسباب این می شود که انحطاط اخلاقی پیدا بشود. اکثر این خوی های فاسد از طبقه مرفه به مردم دیگر صادر شده است.